|
Τη
στιγμή που το Κυπριακό περνά μια ακόμη καθοριστικής
σημασίας φάση και οι συνομιλίες στη Γενεύη βρίσκονται
σε εξέλιξη, γίναμε όλοι μάρτυρες ενός ακόμη θλιβερού
πολιτικού φαινομένου. Πολιτική ηγεσία και γενικότερα
διαμορφωτές της κοινής γνώμης, έδωσαν μέσω των ΜΜΕ για
μια βδομάδα το μήνυμα της αδυναμίας για νηφάλια
συζήτηση ενός θέματος όπως εκείνο της καθιέρωσης
κρατικού ύμνου.
ΟΟΠΕΚ αισθάνεται την ανάγκη να πάρει θέση πάνω στο
θέμα, μακριά από τις κακοτοπιές του άγονου φανατισμού
που προδιαγράφηκε με τις κονταρομαχίες στα τηλεοπτικά
- και ραδιοφωνικά - "παράθυρα".
Το ΔΣ του ΟΠΕΚ εκτιμά ότι το θέμα έχει δύο διαστάσεις:
Ξ Από τη μια είναι το ζήτημα ουσίας: Θα πρέπει ή όχι
με τη λύση του Κυπριακού να υιοθετηθεί και κρατικός
ύμνος;
Ξ Από την άλλη είναι το θέμα του τρόπου με τον οποίο
αντιμετωπίστηκε το όλο ζήτημα: Για μέρες ζήσαμε μια
παράσταση μισαλλοδοξίας και φανατισμού, που δεν
μπορούν να δικαιολογήσουν ούτε οι οποιεσδήποτε
προσωπικές επενδύσεις στο χρηματιστήριο των προσεχών
βουλευτικών εκλογών.
Όσον αφορά το πρώτο ζήτημα, τα πράγματα είναι σαφή: Η
διεθνής εμπειρία ομοσπονδιακών συστημάτων, αλλά και η
κοινή λογική, υποβάλλουν ότι θα είναι απαραίτητη η
υιοθέτηση ενός κρατικού ύμνου. Η διάκριση στο μυαλό
μας θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη: Οι ελληνοκύπριοι θα
μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα δικά μας εθνικά σύμβολα
- εθνικός ύμνος, σημαία, και ό,τι έχει σχέση με την
εθνική ιστορική μας συνείδηση. Το ίδιο και οι
Τουρκοκύπριοι. Το κράτος, όμως, η κρατική οντότητα
είναι κάτι διαφορετικό, που υποχρεωτικά θα εκφράζει
όλους τους πολίτες της Δημοκρατίας. Θεωρούμε τραγικό
να χρειάζεται ακόμη να μιλάμε για την αυτονόητη
διάκριση έθνους/εθνικής συνείδησης και κράτους.
Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το
ζήτημα, για τον ΟΠΕΚ είναι ίσως το πιο σημαντικό, που
καθόρισε και τις συμπεριφορές αναφορικά με την ουσία.
Πρυτάνευσαν για άλλη μια φορά όχι η λογική και η
ψύχραιμη ανάλυση - τοποθέτηση, αλλά ο υπερθεματισμός
σε ανεδαφικές και άσχετες με το θέμα πατριωτικές
κορόνες, ο άκρατος λαϊκισμός και η βολική σκιαμαχία με
τον "γνώριμο αντίπαλο" τις "αντεθνικές συνωμοσίες".
Ένα ζήτημα νομικό-πολιτικό και κοινής λογικής,
μετατράπηκε σε πεδίο εκμετάλλευσης των εθνικών
αισθημάτων του λαού.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η σιωπή των κομμάτων, λόγω
φόβου ή αδυναμίας. Η αποχή, όμως, δεν θα πρέπει να
είναι η μόνη απάντηση στην αμετροέπεια. Ο φαύλος
κύκλος της σιωπής θα πρέπει να σπάσει. Διαφορετικά, η
κατανάλωση εγχώριου υπερπατριωτισμού, που ποτέ δεν
κόστισε σε κανένα επιτήδειο, θα μας κοστίσει την
τελεσίδικη υποταγή της κοινωνίας μας στον
τυχοδιωκτισμό και την κενολογία.
Το ΔΣ του ΟΠΕΚ εκτιμά πως στην προκειμένη περίπτωση
βιώσαμε άλλη μια συνέπεια των αναχρονιστικών εμμονών
του πολιτικο-κομματικού μας συστήματος: Οι συνεχείς
αποτυχίες εκσυγχρονισμού του πολιτικού λόγου, οδήγησαν
σε σταδιακή απομόνωση της πολιτικής μας ζωής από το
λαό, την απώλεια της επαφής κομμάτων πολίτη και την
έκπτωση στο διαρκή λαϊκισμό, που δεν οδηγεί παρά στη
σφαίρα των αλλεπάλληλων παραλογισμών.
ΟΟΠΕΚ εκφράζει τη βεβαιότητα ότι ο συνειδητοποιημένος
πολίτης, παρά την τυχόν απομάκρυνσή του από την
πολιτική δράση, έχει το αισθητήριο να διακρίνει την
ορθολογική προσέγγιση από τις υπερβολές, και
συντάσσεται με την πρώτη.
|
