|
Ο
ΟΠΕΚ στα πλαίσια των εκδηλώσεων του με θέμα "Συνασπισμοί
Εξουσίας: Ποιοι, με ποιους και γιατί" επιθυμεί να
καταθέσει και τη δική του πρόταση. Ο ΟΠΕΚ ως Όμιλος
της μεταρρυθμιστικής αντίληψης για την πολιτική,
ανοίγει τον διάλογο, καταθέτει τον προβληματισμό του.
Τα "Δέκα Σημεία" είναι μια βάση για την περισσότερη
και βαθύτερη αναζήτηση.
1) Το Σήμερα: Το εσωτερικό μας μέτωπο βρίσκεται σε
βαθιά αδιέξοδο. Το πολιτικό μας σύστημα βαδίζει χωρίς
πυξίδα, η πολυδιάσπαση ολοένα και ισχυροποιείται. Η
κυβέρνηση Γ. Κληρίδη δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα
οξυμένα προβλήματα της κοινωνίας μας. Κινείται μέσα σε
αντιφάσεις και αδυνατεί να πάρει αποφάσεις. Η λαϊκή
ενότητα βρίσκεται στα αζήτητα της κυβερνητικής δράσης
και το Εθνικό Συμβούλιο είναι σε παρακμή. Οι
διχαστικές πρακτικές της κυβερνητικής παράταξης, με
την πολιτική της διανομής λαφύρων στα "δικά μας παιδιά",
είναι προσεγγίσεις βαθύτατα αναχρονιστικές. Το
Κυπριακό είναι αιτία για την πρόοδο, όχι για τη
συγκάλυψη της στασιμότητας. Το διεθνές περιβάλλον
απαιτεί νέες δράσεις, οι διασυνδέσεις, τα κοινά
συμφέροντα, είναι οι πολιτικές που αποδίδουν
αποτελέσματα. Κυπριακό είναι όλα μαζί: χειρισμοί στο
διεθνή στίβο, ισχυρότερη άμυνα, οικονομία, παιδεία. Η
ποιότητα του πολιτικού μας συστήματος απέναντι στην
ποσότητα του Αττίλα.
2) Η Αλλαγή: Πολιτική μας προτεραιότητα, εκτιμούμε ότι
πρέπει να είναι η προσπάθεια για να αλλάξει αυτή η
κατάσταση πραγμάτων. Το εσωτερικό μας μέτωπο
χρειάζεται μια νέα πνοή. Μια δύναμη ελπίδας να φέρει
σε κοινά βήματα τον κόσμο των "μη προνομιούχων"
Κυπρίων. Ο ΟΠΕΚ θεωρεί ότι οι πολιτικές της
κεντροαριστεράς είναι σε θέση να κινήσουν προς τα
εμπρός τις τεράστιες δυνατότητες του λαού μας, από τη
στιγμή που θα ενώνουν με βάση την αξιοκρατία,
τηδυνατότητα της ανάπτυξης, χωρίς κομματικές παρωπίδες.
Ορισμένες πρακτικές κομμάτων της αντιπολίτευσης
κινούνται στη σφαίρα ενός νέου αδιεξόδου: καταγγελία,
άρνηση, προσθήκη αριθμών.
Ο παλαιοκομματισμός είναι εμπόδιο για την πρόοδο της
κοινωνίας μας. Γι' αυτό πρέπει να αμφισβητηθεί
δημιουργικά. Για τον ΟΠΕΚ αυτό που προέχει είναι να
υπάρξουν πρωτοβουλίες με στόχο την ανανέωση, τη
μεταρρύθμιση, τον ριζοσπαστικό εκσυγχρονισμό της
κοινωνίας μας.
3) Αυτοκριτική: Βασικό στοιχείο, προαπαιτούμενο, η
άσκηση της αυτοκριτικής σε ορισμένες θεωρητικές
συζητήσεις και πρακτικές του παρελθόντος, που είτε
εμπόδισαν το εγχείρημα της μεταρρυθμιστικής συμμαχίας
στο παρελθόν, είτε στο βαθμό που έγινε, οδήγησε σε
στρεβλώσεις ή και αντιφάσεις. Δεν είναι στόχος του
ΟΠΕΚ να καταγράψει ένα κατάλογο λαθών ή παραλήψεων.
Όμως, είναι παραγωγικό να ανοίξει ο διάλογος με δόσεις
αυτοκριτικής από όλες τις συνιστώσεις, ως το
αναγκαστικό εργαλείο για να οικοδομηθεί μια συνθετική
πορεία μέσα σε κλίμα δημιουργικού αυτοπροσδιορισμού.
Ένα νέο ξεκίνημα για την πολιτική και την κουλτούρα
των συμμαχιών, απαιτεί αποσύνδεση από συγκρίσεις ή
αναμετρήσεις με κυβερνητικές πρακτικές του παρελθόντος,
οι οποίες δεν πείθουν πλέον. Το σταθερό κριτήριο
πρέπει να είναι ο αγώνας για επίλυση των προβλημάτων,
σήμερα, και αύριο.
4) Δύο Βάθρα: Μια πλατιά πολιτική συμμαχία χρειάζεται
τη συνειδητή συμπόρευση με το συνδικαλιστικό κίνημα
και τις δυνάμεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε να
είναι σε θέση να κάνει πράξεις ένα εκτεταμένο
πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ένα ακηδεμόνευτο διεκδικητό
συνδικαλιστικό κίνημα είναι μοχλός προόδου και
ανάπτυξης. Δεν είναι το συνδικαλιστικό κίνημα ένας
χώρος με αμυντικές ή εσωστρεφείς επιλογές. Δεν μένει
στα κεκτημένα. Διαθέτει ευρεία αντίληψη των ευρωπαϊκών
δεδομένων, είναι ρωμαλέο στη δράση του, καθοδηγεί τις
εξελίξεις.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κλειδί κάθε μεταρρύθμισης.
Mε συσσώρευση δυνάμεων, διεκδικεί αυτονομία απέναντι
στον κρατικό μηχανισμό, ισόρροπη ανάπτυξη.
5) Ηγεμονία: Δεν αρνούμαστε ρόλο σε καμία πολιτική
δύναμη. Ωστόσο, αυτό που κυρίως μας ενδιαφέρει είναι
το ποιος ιδεολογικός συνασμπισμός θα έχει την κύρια
ευθύνη για να πάρει την Κύπρο στους δύσκολους δρόμους
των ανοικτών κοινωνιών της ένταξης στην ΕΕ, της
παγκοσμιοποίησης των αγορών, της ενσωμάτωσης της
κοινωνίας μας σε υπερεθνικούς σχηματισμούς. Το ζήτημα
της πολιτικής ηγεμονίας αφορά κοινωνικές συμμαχίες με
ευρωπαϊκές διασυνδέσεις, συνασπισμούς με πλατιά λαϊκή
στήριξη στην πορεία για την Κύπρο ως κράτος - μέλος
της Ε.Ε.
6) Η Μεταρρύθμιση: Ένας μεταρρυθμιστικός συνασπισμός
οφείλει να αναδείξει ως αιχμές στη δράση του ορισμένα
βασικά στοιχεία. Η αξιοκρατία, η κοινωνική συνοχή, η
ενίσχυση των αδικημένων και αποκλεισμένων της
κοινωνίας μας, η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους με
τόλμη και φαντασία, η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η
ριζοσπαστική αποκέντρωση, η τεχνολογική ανάπτυξη,
είναι ορισμένα ισχυρά πλαίσια δράσης που θα
καταδείξουν πως οι πολιτικές δεν είναι ίδιες, πως μια
σχεδιασμένη πολιτική είναι σε θέση να πείσει την
πλειοψηφία του λαού μας. Αλλαγή δεν σημαίνει να φύγουν
αυτοί, για να ικανοποιηθούν "οι δικοί μας". Αλλαγή
σημαίνει σταδιακό τέλος στις πελατειακές σχέσεις.
7) Ευρωπαϊκή Ένωση: Το διεθνές περιβάλλον είναι
ασταθές, η ρευστότητα το χαρακτηρίζει. Το ευρωπαϊκό
γίγνεσθαι ωστόσο, πέρα από τις δυσχέρειές του,
περιέχει και το πιο ενδιαφέρον πείραμα σε παγκόσμια
κλίμακα, αυτό της ευρωπαϊκής ενοποιητικής διαδικασίας.
Η Ευρώπη της Αλληλεγγύης, της Κοινής Εξωτερικής
Πολιτικής και Πολιτικής Άμυνας, της ανάδειξής της ως
πόλου συνεργασίας των λαών, ως δύναμης ειρήνης και
σταθερότητας, είναι στόχος της δικής μας άποψης για
την αυριανή Ευρώπη.
Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε. είναι
κορυφαία μας επιλογή, γι' αυτό κι ο αγώνας για να
έχουμε ρόλο σε αυτή, αφορά όλες τις συνιστώσες της
κοινωνίας μας.
8) ΠΑΣΟΚ: Εκτιμούμε ότι η παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην
κυβέρνηση της Ελλάδας είναι μια θετική παρουσία, γιατί
αποδεικνύει πως η μετριοπάθεια, η σταθερότητα στους
στόχους και ένα πρόγραμμα αλλαγών, είναι τρεις άξονες
προς αξιοποίηση. Ασφαλώς τα κυπριακά δεδομένα είναι
διαφορετικά, γι' αυτό και η αξιοποίηση αφορά άλλες
πολιτικές αναγκαιότητες.
9) Οι δυσκολίες: Οι δυσκολίες, τα προβλήματα από μια
τέτοια πορεία είναι απολύτως γνωστά σε όλους μας.
Καχυποψίες, λογικές κομματικής ισχύος ή και ηγεμονίας,
πολύχρονες αγκυλώσεις στο πεδίο των κομματικών
συνεργασιών, έχουν δημιουργήσει μια ολοφάνερη ακινησία.
Για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες χρειάζονται πρόσωπα με
αξιοπιστία που να είναι σε θέση να εφαρμόσουν ένα
συμφωνημένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Το ζήτημα των
προσώπων, λόγω και του προεδρικού συστήματος στην
Κύπρο, είναι πολύ σημαντικό, συνδέεται με την ποιότητα
των συμμαχιών και το πρόγραμμα των αλλαγών. ΟΟΠΕΚ δεν
είναι σε θέση να επιλύσει αυτά τα προβλήματα, αυτά
αφορούν απολύτως τις ενδιαφερόμενες πλευρές. ΟΟΠΕΚ,
έχει τη θέληση να καταθέσει ορισμένα στοιχεία, να
πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες που ίσως, στον κατάλληλο
χρόνο να αποδειχτούν χρήσιμες.
10) Νέος Συνασπισμός: Η πολιτική των συμμαχιών θέλει
χρόνο, υποδομή, σταθερότητα σε αρχές. Οι πρόχειρες
συμμαχίες δεν ευδοκιμούν, ή αποδίδουν πρόχειρα
αποτελέσματα. Από το '60 έως σήμερα, έγιναν οι πιο
πιθανές και οι πιο απίθανες συμμαχίες. Η πολιτική των
συμμαχιών γελοιοποιήθηκε σε μερικές περιπτώσεις. Γι'
αυτό σήμερα μπορεί να αποκτήσει νέα περιεχόμενα, να
έχει ιδεολογικό μπούσουλα, για να έχει περισσότερο
κύρος και αξιοπιστία. Αν ο κύριος ρυθμιστής είναι οι
προεδρικές εκλογές, αυτό που απαιτείται τώρα είναι ο
προβληματισμός, η αναζήτηση, η δημιουργία ενός
πλαισίου εμπιστοσύνης ώστε στον κατάλληλο χρόνο να
υπάρχουν στέρεες λύσεις. Οι διαφωνίες, οι συγκρούσεις,
έχουν θετικό ρόλο στην πορεία δημιουργίας ενός
πολυφωνικού συνασπισμού εξουσίας, με ανοικτούς
ορίζοντες, με σύγχρονο τρόπο σκέψης και δράσης.
|
